Ειρήνη Γαϊτάνου
Η
μεγάλη αφήγηση της περιόδου αφορά τη συμβολή του τουρισμού στο περίφημο
success story της κυβέρνησης Σαμαρά. Τουριστικό θαύμα μας λένε,
νησιωτική και ηλιόλουστη χώρα η Ελλάδα, ονειρικός προορισμός για «τους
ξένους», πρέπει συνεπώς να το εκμεταλλευτούμε. Κι έτσι, με δεδομένη την
αυξημένη σημασία του τουρισμού στην ελληνική οικονομία, ο κλάδος
χρησιμοποιείται ως δούρειος ίππος για την επιβολή των πλέον
νεοφιλελεύθερων και αντιλαϊκών κατευθύνσεων.
Πράγματι,
σύμφωνα με έκθεση του ΙΟΒΕ το 2012, η συνολική επίδραση του τουρισμού
στο ΑΕΠ έφτανε το 15,1%, οι τουριστικές εισπράξεις (δαπάνες ξένων
τουριστών) στο 5% του ΑΕΠ, η συμβολή του στην έμμεση φορολογία το 5% των
συνολικών εσόδων, ενώ η άμεση και έμμεση απασχόληση έφτανε το 9% του
συνολικού αριθμού των απασχολούμενων στη χώρα (πάντως, το 2013 η
απασχόληση στον κλάδο μειώθηκε κατά 3,5%). Το 2013 η αύξηση ξένων
επισκεπτών έφτασε το 18,7% σε σχέση με το 2012 (20,1 από 16,95
εκατομμύρια άτομα), με αύξηση εισπράξεων κατά 16,4%. Ήδη το πρώτο
τετράμηνο του 2014 καταγράφηκε αύξηση 28% στα τουριστικά έσοδα.
Ωφελείται όμως από όλα αυτά αφηρημένα η «ελληνική οικονομία»; Αντίθετα,
τα οικονομικά μεγέθη, οι εργασιακές συνθήκες, οι πολιτικές και....
