Το ποδόσφαιρο ως πολιτική πράξη, Του Γιάννη Βαρούχα

   

Κατά τη διάρκεια και αμέσως μετά το πέρας της διοργάνωσης του παγκοσμίου κυπέλλου που έλαβε χώρα στα (αιματοβαμμένα) γήπεδα της Βραζιλίας, ξέσπασε μία διαδικτυακή διαφωνία σχετικά με το αν το αν έχει ή δεν έχει σχέση το ποδόσφαιρο με την πολιτική. Πως όμως ξεκίνησε το ποδόσφαιρο; Τι ρόλο εξυπηρέτησε η δημιουργία του; Πως το υποδέχθηκε η καθεστηκυία τάξη;

   Στην ιστορία της Αγγλίας συναντάμε για πρώτη φορά το ποδόσφαιρο τον όγδοο μ.Χ. αιώνα. Δεν πρέπει όμως να ήταν αρκετά διαδεδομένο μέχρι τον 14^ο αιώνα, οπότε ο Βασιλιάς Εδουάρδος ο Β’ αποφάσισε με βασιλικό διάταγμα την απαγόρευσή του! Η έκδοση του εν λόγω διατάγματος έγινε στις 13 Απριλίου του 1314, και έλεγε : «Forasmuch as there is great noise in the city caused by hustling over large balls from which many evils may arise which God forbid; we command and forbid, on behalf of the King, on pain of imprisonment, such game to be used in the city in the future.».

   Εδώ όμως θα αποκαλύψουμε ένα μυστικό που δε βρίσκεται σε όλα τα βιβλία της ιστορίας και που χρειάζεται να διασταυρωθούν αρκετοί τίτλοι για να....

«Τα μέτρα που κρύβονται πίσω απ’ τις κάλπες» Του Γιάννη Βαρούχα

  Πριν από λίγο καιρό, τα ελληνικά ΜΜΕ μας ανακοίνωναν, μέσα σε πανηγυρικό κλίμα, ότι η χώρα μας «βγήκε στις αγορές»! 

Την ίδια ώρα, σοβαροί οικονομικοί αναλυτές μας πληροφορούσαν, μέσω του οικονομικού τύπου, ότι η εν λόγω «έξοδος» δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ένα τέχνασμα. Το χειρότερο στοιχείο όμως δεν είναι η προσπάθεια της κυβέρνησης να αποπροσανατολίσει τους πολίτες, αλλά το γεγονός ότι το κόστος αυτής της προσπάθειας θα το επωμιστούν οι ίδιοι οι πολίτες καθώς, σύμφωνα με αξιόπιστους οικονομολόγους, ο ελληνικός λαός θα κληθεί να πληρώσει πάνω από 500 εκατομμύρια σε τόκους γι’ αυτό το ομόλογο-προεκλογική εκστρατεία που στόχο είχε να φανεί ότι «βγήκαμε στις αγορές»!

   Πέρα όμως απ’ τα φώτα της δημοσιότητας που τεχνηέντως ανέδειξαν την επικοινωνιακή τακτική της συγκυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, υπάρχει ένας νέος μνημονιακός κύκλος που γίνεται φανερός με δόσεις νέων συμφωνιών αλλά και...

«Η αλλαγή της Δημοτικής Αρχής δεν είναι ζήτημα επιλογής, είναι ζήτημα ανάγκης!»

Η απόφασή μου να είμαι υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος σε αυτές τις εκλογές, πάρθηκε σχετικά αργά. Γι’ αυτό και δεν πρόλαβα να ξεδιπλώσω προς τα έξω όλες τις σκέψεις και τις ανησυχίες μου για τ’ όμορφο νησί μας. Ωστόσο, ήταν ζήτημα τιμής για εμένα να πάρω θέση μέσα σ’ αυτό το άγριο πολιτικό σκηνικό που διαμορφώθηκε, για το οποίο οι πιο έμπειροι λένε ότι είναι το πιο διαπλεκόμενο μετά τη μεταπολίτευση. 

Είτε έγιναν είτε δεν έγιναν όλες αυτές οι συναλλαγές που επικρατούν στην πολιτική μας ατμόσφαιρα, σε κάθε περίπτωση, οι πρωταγωνιστές αυτών των εκλογών που πολιτεύονται ανελλιπώς τις τελευταίες δεκαετίες μας απογοήτευσαν οικτρά. Επειδή όμως κανείς απ’ αυτούς δεν έχει τη στοιχειώδη σύνεση (ή και αξιοπρέπεια αν θέλετε) προκειμένου να καταλάβει πότε ήρθε η ώρα για να κάνει στην άκρη του, χρειάζεται όλοι εμείς με την ψήφο μας να γίνουμε οι διαμορφωτές ενός νέου πολιτικού σκηνικού για την....

«Πρώτη μέριμνα του Δήμου οφείλει να είναι η παιδεία»

Του Γιάννη Βαρούχα
Για μία ακόμη φορά, όπως και πολλές άλλες στο παρελθόν, κάνουμε λόγο στη χώρα μας για "κρίση αξιών". Ιστορικά φαίνεται πως η Δημοκρατία δε συμβιβάζεται με την κατάπτωσή τους. Γι' αυτό η παιδεία και η ποιότητά της, θα έπρεπε να ήταν η πρώτη μέριμνα των πολιτικών που αγαπούν τη Δημοκρατία-πράγμα που, όπως φαίνεται, δε συμβαίνει. Υπάρχουν, ασφαλώς, και άλλοι τομείς στους οποίους θα πρέπει να δοθεί βαρύτητα όπως ο τουρισμός, η αγροτική παραγωγή, η μεταποίηση τροφίμων και η εξειδικευμένη παραγωγή, το διεθνές εμπόριο, οι νέες τεχνολογίες, η ναυτιλία, η διαχείριση των αποβλήτων και οι ιχθυοκαλλιέργειες. Ωστόσο, σε αυτό το κείμενο καταθέτω ορισμένες σκέψεις μου γύρω από την εκπαίδευση και σε σχέση πάντα με τις αρμοδιότητες του Δήμου.

A.Να μπορούν η Α΄βάθμια και η Β΄ βάθμια εκπαίδευση να λειτουργούν ως Διευθύνσεις. Είναι γεγονός ότι απ’ τη στιγμή που ο Δήμος ανέλαβε την οικονομική διαχείριση, η οποία πριν το 2010 ανήκε στη Νομαρχία μέσω κωδικών που αφορούσαν αμιγώς αναλώσιμα των υπηρεσιών, οι Προϊστάμενοι έχουν βρεθεί σε μία πάρα πολύ δύσκολη θέση και δεν μπορούν να λειτουργήσουν. Η γραφειοκρατία έχει γιγαντωθεί σε τέτοιο βαθμό(εξαιτίας αυτής της αλλαγής), που ακόμη και για μία απλή μεταφορά ενός τηλεφώνου χρειάζονται διαδικασίες επί διαδικασιών. Είναι ένα πράγμα ο ορθολογισμός των εξόδων στο δημόσιο τομέα, και ένα...

«Ne Cede Malis» Του Γιάννη Βαρούχα

«Ne Cede Malis»

Το νέο έτος βρίσκει τους περισσότερους από εμάς με μία προσμονή. Με την προσμονή της Αλλαγής και της Ανατροπής αυτής της πολιτικής που μας «εκπαιδεύει» στη φτωχοποίηση και γενικότερα στον αυτοϋποβιβασμό. Σε περίπτωση που αυτή η πολιτική εξακολουθήσει επί μακρόν, ο λαός μας θα συνηθίσει τη μιζέρια και την εξαθλίωση. Αυτό μας δείχνει η ιστορική εμπειρία και αυτό είναι που δεν πρέπει να επιτρέψουμε να συμβεί. Απ’ την άλλη είναι αλήθεια αυτό που λέγεται, ότι δηλαδή μία κυβέρνηση της Αριστεράς δε θα είναι σε θέση να καταφέρει και πολλά πράγματα, αν δεν έχει ως συμμάχους της τον κόσμο και τα κινήματα. Και ασφαλώς όταν λέμε «να έχει τον κόσμο σύμμαχο», δεν εννοούμε αμιγώς την ψήφο των πολιτών, αλλά την ενεργή συμμετοχή και την αυτοοργάνωσή τους σε συλλογικότητες. Σε αυτό το σημείο προκύπτει η πρόκληση του 2014.

Η πρόκληση που αντιμετωπίζουμε έχει να κάνει με την ικανότητά μας να συνυπάρχουμε αρμονικά μέσα στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε, και – απεμπολώντας τη διχόνοια – να διορθώσουμε τις πολιτικές που μας.......