Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΥΚΡΑΝΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΥΚΡΑΝΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 9 Μαρτίου 2014

ΟΥΚΡΑΝΙΑ - Νέα δεδομένα στην ενδοϊμπεριαλιστική αντιπαράθεση




Η επέμβαση των ΗΠΑ και ΕΕ και η στήριξη της αντιδραστικής κυβέρνησης έφερε τις αποφάσεις στην Κριμαία για ένωση με τη Ρωσία και δημοψήφισμα την επόμενη Κυριακή.
Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στην κλιμάκωση της αντιπαράθεσης ανάμεσα σε ΗΠΑ, ΕΕ, ΝΑΤΟ και Ρωσία για την Ουκρανία, που, λόγω της τεράστιας γεωστρατηγικής της θέσης και του ρόλου που παίζει στην ενεργειακή αγορά, βρίσκεται στο επίκεντρο του ανταγωνισμού, στην πραγματικότητα επιχειρηματικών ομίλων. Από τη μια η νέα αστική εξουσία των φιλοΕΕ δυνάμεων, των εθνικιστών και των νεοναζί, με τη στήριξη των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, επιταχύνει την προσπάθεια πρόσδεσης της χώρας στους ευρωατλαντικούς μηχανισμούς και από την άλλη η καπιταλιστική Ρωσία αξιοποιεί τους ρωσόφωνους πληθυσμούς, με έντονα αντιφασιστικά αισθήματα, για να προωθήσει τα συμφέροντα των δικών της μονοπωλίων. Χρησιμοποιώντας τα στρατεύματα που έχει στις βάσεις στην Κριμαία, με βάση διμερή συμφωνία με ισχύ ως το 2047 που επιτρέπει μέχρι 25.000 στρατιώτες, όπως και αεροσκάφη και πλοία, προχώρησε στον έλεγχο όλης της περιοχής. Ταυτόχρονα το κοινοβούλιο της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Κριμαίας ψήφισε υπέρ της ένωσης με τη Ρωσία και της διενέργειας δημοψηφίσματος για την ένωση με τη Ρωσία ή την παραμονή στην Ουκρανία την επόμενη Κυριακή 16 Μάρτη. Την κίνηση αυτή χαιρέτισαν τα νομοθετικά σώματα της Ρωσίας και υπάρχουν προετοιμασίες για την υποδοχή της περιοχής ως Αυτόνομης Δημοκρατίας που θα ενταχθεί στη....

Παρασκευή 7 Μαρτίου 2014

Ευρυδίκη Λειβαδά: Έλληνες στην Ουκρανία – Κεφαλλονίτες και Θιακοί τον 19ο και 20ο αι.


Στη μακρόχρονη ιστορία τόσο της Ελλάδας, όσο και της Ρωσίας –στην προκειμένη περίπτωση Παρευξείνιας Ρωσίας–Ουκρανίας-, οι δυο λαοί παραδοσιακά ήταν σύμμαχοι στους κοινούς αγώνες, και διατηρούσαν –και διατηρούν- φιλικές σχέσεις. Σημαντικό ρόλο στις επαφές τους έπαιξε –και παίζει- η Ορθοδοξία, η θρησκεία που τους δένει άρρηκτα. Στα αρχαία χρόνια οι Έλληνες ήταν αυτοί που ίδρυσαν αποικίες στις ακτές του Εύξεινου Πόντου καθώς προείδαν την εμπορική και οικονομική σημασία των περιοχών αυτών. Η γεροκτισμένη πορεία τους σε αυτούς τους Κιμμέριους τόπους έχει τόσο βαθιά θεμέλια ώστε φθάνει με συνέχεια, ενεργό παρουσία και διατήρηση συνοχής μέχρι σήμερα όπου οι καταγεγραμμένοι -σύμφωνα με την επίσημη απογραφή του Ουκρανικού Κράτους- Έλληνες ομογενείς στην Ουκρανία υπερβαίνουν τις 93.000. Όμως στην πραγματικότητα ανέρχονται περίπου στις 150.000 γιατί αναγκάστηκαν κατά την περίοδο των σταλινικών διωγμών να δηλώσουν ότι είναι Ουκρανοί ή Ρώσοι – περί δε τους 25.000 Έλληνες εκτόπισαν οι σταλινικές αρχές το 1944 στο Ουζμπεκιστάν. Αργότερα δε πολλοί από αυτούς ακολούθησαν τον δρόμο της επιστροφής-.
Τρία σημεία στην σημερινή Ουκρανία των 158 εθνοτήτων συγκεντρώνουν –και όχι τυχαία- το περισσότερο ελληνικό στοιχείο: η χερσόνησος της Κριμαίας, η Μαριούπολη κι η περιοχή πέριξ αυτής, και η Οδησσός. Στα τρία αυτά σημεία είναι άγνωστη στους πολλούς και ταυτόχρονα εντυπωσιακή και απόλυτα συγκινητική η παρουσία των Ελλήνων και η επιμονή τους να κρατούν αναμμένη την ελληνική φλόγα παρόλες τις διαχρονικές πολιτικο –οικονομικές και κοινωνικο-πολιτισμικές αντιξοότητες που έζησαν.
Η κεντρική εξουσία της Ρωσίας ιστορικά εφήρμοζε –και φθάνει μέχρι σήμερα- μακροπρόθεσμη πολιτική στο νότo, όχι με λόγια, αλλά με άμεσα έργα, λόγω των συμφερόντων της εξόδου στις νότιες παραθαλάσσιες περιοχές σε Αζοφική-Εύξεινο. Στα στρατηγικά της σχέδια ενετάσσετο η ιδιαίτερη προσοχή στους πληθυσμούς αυτών των περιοχών, τους οποίους φρόντιζε ευεργετώντας τους και οι οποίοι αποτελούσαν πεδίο ανάπτυξης και στήριξης των σχεδίων της. Οι Έλληνες στους εν λόγω χώρους ήταν από την αρχή απαλλαγμένοι από σχέσεις δουλοπαροικίας που επικρατούσαν στη Ρωσία και ο μεγαλύτερος αριθμός τους......

Κυριακή 2 Μαρτίου 2014

Εθνικισμοί: Ουκρανία - Κύπρος - Ελλάδα



Η Πολιτική ως "ιδεολογική" σύγκρουση.
Εμείς που γνωρίζουμε ελληνικά, χρησιμοποιούμε, καταχρηστικά, τον όρο "Πολιτική" για να περιγράψουμε ένα σκηνικό επαγγελματιών. Για την ελληνική γλώσσα και τον Αριστοτέλη, Πολιτική είναι η Επιστήμη των Επιστημών, η Τέχνη των Τεχνών, η Πράξη Πολιτών. Η Δύση και στη συνέχεια όλος ο πλανήτης εκχώρησε τη λέξη σε επαγγελματίες και τελικά, σε μια οικονομική Ολιγαρχία, με πυρήνα τους τραπεζίτες.
Εθνικισμός - αντιεθνικισμός (ή εθνομηδενισμός ή διεθνισμός) και η Παγκόσμια Τραπεζική Αυτοκρατορία.

Οι δύο πρώτοι είναι ιδεολογικοί όροι . Το τρίτο είναι υπαρκτή κατάσταση.

Υπάρχει και η έννοια του Έθνους, ως υπαρκτή κατάσταση, που αφορά ανθρώπους που ζουν, διαχρονικά, μαζί. Όμως, και από τον εθνικισμό και από τον αντιεθνικισμό, το Έθνος αντιμετωπίζεται ως Ιδέα. Για τους πρώτους είναι η κινητήρια ιδεολογική δύναμη της πολιτικής τους, για τους δεύτερους μια.........