"ΕΦΥΓΕ" Ο ΛΑΪΚΟΣ ΣΤΙΧΟΥΡΓΟΣ, O ΠΟΙΗΤΗΣ, Ο ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΚΩΣΤΑΣ ΒΙΡΒΟΣ

 
Έφυγε το βράδυ της Πέμπτης 6 Αυγούστου 2015, ο μεγάλος στιχουργός Κώστας Βίρβος, ένας γνήσιος λαϊκός ποιητής, ένας δοκιμασμένος αγωνιστής της Αριστεράς και αυθεντικός εκφραστής της ψυχής του λαού μας.

Γεννήθηκε στα Τρίκαλα στις 29 Μαρτίου 1926. Ο πατέρας του, πλούσιος τυρέμπορας, τον στέλνει στην Κοργιαλένειο Σχολή. Τελειώνοντας το γυμνάσιο το1943 κατεβαίνει στην Αθήνα και φοιτά στην Πάντειο. Ο ίδιος σύμφωνα με διηγήσεις του έγραφε στιχάκια από νωρίς, αλλά...

Ευρυδίκη Λειβαδά: Έλληνες στην Ουκρανία – Κεφαλλονίτες και Θιακοί τον 19ο και 20ο αι.

Στη μακρόχρονη ιστορία τόσο της Ελλάδας, όσο και της Ρωσίας –στην προκειμένη περίπτωση Παρευξείνιας Ρωσίας–Ουκρανίας-, οι δυο λαοί παραδοσιακά ήταν σύμμαχοι στους κοινούς αγώνες, και διατηρούσαν –και διατηρούν- φιλικές σχέσεις. Σημαντικό ρόλο στις επαφές τους έπαιξε –και παίζει- η Ορθοδοξία, η θρησκεία που τους δένει άρρηκτα. Στα αρχαία χρόνια οι Έλληνες ήταν αυτοί που ίδρυσαν αποικίες στις ακτές του Εύξεινου Πόντου καθώς προείδαν την εμπορική και οικονομική σημασία των περιοχών αυτών. Η γεροκτισμένη πορεία τους σε αυτούς τους Κιμμέριους τόπους έχει τόσο βαθιά θεμέλια ώστε φθάνει με συνέχεια, ενεργό παρουσία και διατήρηση συνοχής μέχρι σήμερα όπου οι καταγεγραμμένοι -σύμφωνα με την επίσημη απογραφή του Ουκρανικού Κράτους- Έλληνες ομογενείς στην Ουκρανία υπερβαίνουν τις 93.000. Όμως στην πραγματικότητα ανέρχονται περίπου στις 150.000 γιατί αναγκάστηκαν κατά την περίοδο των σταλινικών διωγμών να δηλώσουν ότι είναι Ουκρανοί ή Ρώσοι – περί δε τους 25.000 Έλληνες εκτόπισαν οι σταλινικές αρχές το 1944 στο Ουζμπεκιστάν. Αργότερα δε πολλοί από αυτούς ακολούθησαν τον δρόμο της επιστροφής-.

Τρία σημεία στην σημερινή Ουκρανία των 158 εθνοτήτων συγκεντρώνουν –και όχι τυχαία- το περισσότερο ελληνικό στοιχείο: η χερσόνησος της Κριμαίας, η Μαριούπολη κι η περιοχή πέριξ αυτής, και η Οδησσός. Στα τρία αυτά σημεία είναι άγνωστη στους πολλούς και ταυτόχρονα εντυπωσιακή και απόλυτα συγκινητική η παρουσία των Ελλήνων και η επιμονή τους να κρατούν αναμμένη την ελληνική φλόγα παρόλες τις διαχρονικές πολιτικο –οικονομικές και κοινωνικο-πολιτισμικές αντιξοότητες που έζησαν.

Η κεντρική εξουσία της Ρωσίας ιστορικά εφήρμοζε –και φθάνει μέχρι σήμερα- μακροπρόθεσμη πολιτική στο νότo, όχι με λόγια, αλλά με άμεσα έργα, λόγω των συμφερόντων της εξόδου στις νότιες παραθαλάσσιες περιοχές σε Αζοφική-Εύξεινο. Στα στρατηγικά της σχέδια ενετάσσετο η ιδιαίτερη προσοχή στους πληθυσμούς αυτών των περιοχών, τους οποίους φρόντιζε ευεργετώντας τους και οι οποίοι αποτελούσαν πεδίο ανάπτυξης και στήριξης των σχεδίων της. Οι Έλληνες στους εν λόγω χώρους ήταν από την αρχή απαλλαγμένοι από σχέσεις δουλοπαροικίας που επικρατούσαν στη Ρωσία και ο μεγαλύτερος αριθμός τους......

Διομήδη, έμαθα ότι ΖΕΙΣ, της Νίνας Γεωργιάδου

Αγαπημένε μου Διομήδη,

Επανέρχομαι με μια δεύτερη επιστολή διότι έχω μείνει εμβρόντητη!

Διαβάζω και ξαναδιαβάζω το πόρισμα του Τσεβά για τους νεκρούς του Πολυτεχνείου, βλέπω το όνομά σου ανάμεσα σε τόσα άλλα κι όμως μαθαίνω πως δεν είσαι νεκρός. Πώς μπόρεσες να συμβάλεις σ’ αυτή........

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΓΕΡ. ΠΕΝΤΟΓΑΛΟ ΓΙΑ Ο,ΤΙ ΜΑΣ ΚΛΗΡΟΔΟΤΗΣΕ

   Όταν,  4-5 μέρες πριν μπει στο Νοσοκομείο για το τελευταίο «ταξίδι» του, επισκέφτηκα τον Γεράσιμο Πεντόγαλο στο σπίτι του – γίνονταν κατά καιρούς τέτοιες επισκέψεις – τίποτα δεν προμηνούσε πως θα «έφευγε» μες στις επόμενες μέρες. Η κουβέντα μας, πάντως, πήγε καλά. Κάτι «μου χρώσταγε» αυτός, κάτι ήθελα να τον ρωτήσω εγώ. Ενθουσιάστηκε, μάλιστα, με το τελευταίο μου «εύρημα», τον  κεφαλονίτικης καταγωγής αντιπλοίαρχο Γιεγκόρ Μεταξά, που συμμετείχε στο ρωσικό στόλο του Ουσακώφ, όταν οι Ρωσότουρκοι το 1799 εκδίωξαν από τα Επτάνησα τους Γάλλους. Αποχαιρετηθήκαμε με τη βεβαιότητα πως θα τα ξαναπούμε...

          Είπε να «φύγει», όμως, για να βρίσκεται πιο συχνά κοντά μας, για ν’ ανατρέχουμε πιο συχνά στα γραπτά του. Γιατί άφησε πλούσιο έργο ο Γ. Πεντόγαλος, που «ευωδιάζει» πρωτοτυπία, μεθοδικότητα και επιστημονικότητα. Αφοσιώθηκε στην ιστορική επιστήμη, την οποία υπηρέτησε, όπως και την ιατρική, με ευσυνειδησία. Με το συγγραφικό του έργο ανέδειξε πολλές πτυχές της τοπικής μας ιστορίας (περιορίζομαι στα τοπικά), αναδιφώντας προσεκτικά τα Αρχεία ή παίρνοντας αφορμή αρκετές φορές από μια βιβλιογραφική «ανούσια» λεπτομέρεια ή «παραμελημένη» υποσημείωση. (Κάτι τέτοιο μου έλεγε.......

Ο ΣΥΡΙΖΑ Για τον Σύντροφο ΜΙΜΗ ΠΟΔΗΜΑΤΑ - «Πιο πέρα, πιο πέρα Σύντροφοι»

Ο Δημήτρης Ποδηματάς, στέλεχος του ΚΚΕ και της Αριστεράς, ένας από τους 100.000 περίπου Έλληνες και Ελληνίδες, πατριώτες και κομμουνιστές, που πέρασαν από τα Νησιά - Κολαστήρια της «Κοινωνικής διαπαιδαγώγησης», έφυγε από τη ζωή αγωνιζόμενος πάντα για μία κοινωνία ανθρωπιάς, σοσιαλιστική, να πάψει για πάντα η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Ο αείμνηστος Σύντροφος Μίμης και όλοι αυτοί που μαρτύρησαν πάνω στους ξερόβραχους έζησε ιστορίες γεμάτες κτηνωδία, αίμα και πόνο αλλά γεμάτες από ηρωισμό και ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Εκατοντάδες οι νεκροί, εκατοντάδες οι τρελοί, χιλιάδες οι τραυματισμένοι. Σπασμένα κεφάλια. Σπασμένα πόδια και χέρια, βγαλμένα μάτια. Ένα τερατώδες έγκλημα που για πάντα θα στιγματίζει τους διεστραμμένους εγκέφαλους που το εμπνεύστηκαν, όλους αυτούς που το πραγματοποίησαν, όλους αυτούς που το ύμνησαν και αυτούς που το ανέχτηκαν χωρίς να διαμαρτυρηθούν.

Τότε τα φριχτά εγκλήματα στο λαό έγιναν κατ’ εντολή των ...

Δόμνα Σαμίου - Έχε γεια Παναγιά

\

"Εφυγε" ο Λυκούργος Καλέργης

Τίτλοι τέλους έπεσαν για τον Λυκούργο Καλλέργη. Θρηνεί ο κόσμος της Αριστεράς. Αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας, ενώ στις 17/8 εισήχθη στην Εντατική με επιπλοκές από επέμβαση στο ισχίο

Απεβίωσε το μεσημέρι του Σαββάτου ο Λυκούργος Καλλέργης. Ηθοποιός, μεταφραστής και τέως βουλευτής της Αριστεράς ο Λυκούργος Καλλέργης, γεννήθηκε το 1914 στο Χουμέρι Μυλοποτάμου Κρήτης.

Ο ίδιος νοσηελευόταν στην εντατική του νοσοκομείου Γ. Γεννηματάς, καθώς η υγεία του επιβαρύνθηκε περισσότερο τις τελευταίες εβδομάδες μετά από επέμβαση στο ισχίο.

Το προφίλ μιας ισχυρής προσωπικότητας

Με καταγωγή από οικογένεια με πολιτική παράδοση - ο πατέρας του Σταύρος Καλλέργης υπήρξε δημοσιογράφος, πρωτοπόρος σοσιαλιστής ηγέτης και οργανωτής της πρώτης εργατικής πρωτομαγιάς στην Ελλάδα.

Με θεατρικές σπουδές στη δραματική σχολή της Λαϊκής Σκηνής του Καρόλου Κουν, κάνει την πρώτη του εμφάνιση το 1934 στον ρόλο του Πανάρετου στην Ερωφίλη του Χορτάτση.

Ιδρυτικό μέλος και πρωταγωνιστής του Θεάτρου Τέχνης, πήρε μέρος σε μεγάλη.......

Λευτέρης Ελευθεράτος: Ένα χρόνο από το θάνατό του. Ένας σεμνός αγωνιστής και τολμηρός συγγραφέας

«Ένιωθε πρωταρχικό του χρέος, τώρα που αποσύρθηκε από τον αγώνα του μεροκάματου, να στραφεί στον αγώνα ανάδειξης της ιστορίας της Εθνικής Αντίστασης».

Πέτρος Πετράτος

petratos@sch.gr

«Ένας περιπατητής της υδρογείου (globetrotter) και κάτι σαν φυγάς (fugitive)» - έτσι αυτοπροσδιοριζόταν ο Λευτέρης Ελευθεράτος. Περήφανος για την ΕΠΟΝίτικη δράση του στην Κατοχή στο Ληξούρι, (όπου γεννήθηκε το 1928), αλλά και στην Ιθάκη, όπου έμεινε για να πλαισιώσει την τοπική οργάνωση, αναγκάστηκε το 1946 να φύγει από την Ελλάδα, για να καταλήξει μέσω της Κίνας στην Αυστραλία.

«… Αν η μισή μου καρδιά βρίσκεται, γιατρέ, εδώ πέρα,

η άλλη μισή στην Κίνα βρίσκεται…»

Πάντα τον «έτρωγε» εκείνη η φυγή του από τη χώρα, όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση πρυτάνευσαν στον προβληματισμό και στην απόφασή του «τα λόγια-συμβουλή ενός σεβάσμιου γέρου συντρόφου (Ιωαννίδη τον έλεγαν), που από το κρεβάτι του στον Ευαγγελισμό με παρότρυνε [όπως ο ίδιος θα εκμυστηρευτεί 50 περίπου χρόνια αργότερα] να φύγω: Πήγαινε στο καλό παιδί μου κι όπου κι αν πας οι λαοί αγωνίζονται, μόνο μην ξεχνάς…». Και ο νεαρός «φυγάς» θα γίνει ένας κοσμοπολίτης, ένας «περιπατητής της υδρογείου», δραστήριος και μάχιμος.