Σάββατο, 15 Αυγούστου 2015

ΣΧΟΛΕΙΑ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΣΕ ΔΙΑΡΚΕΣ CAPITAL CONTROL





ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ - ΑΝΤΙΤΕΤΡΑΔΙΑ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
ΣΧΟΛΕΙΑ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΕΣ
ΣΕ ΔΙΑΡΚΕΣ CAPITAL CONTROL
Η εκπαίδευση στην έρημο του 3ου μνημονίου
Οι δεσμεύσεις της κυβέρνησης για αξιολόγηση εκπαιδευτικών, ωράριο, Νέο Σχολείο και ΑΕΙ
     Μεγάλες ανατροπές προβλέπονται στο χώρο της εκπαίδευσης με το 3ο μνημόνιο το οποίο ψηφίστηκε από ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ΝΔ, ΠΟΤΑΜΙ και ΠΑΣΟΚ στη Βουλή.
    Τα νέα μέτρα για την Εκπαίδευση που συμφώνησε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με τους "θεσμούς" για το νέο μνημόνιο ολοκληρώνουν ό,τι...
άφησαν ατελείωτο οι προηγούμενες αντιλαϊκές κυβερνήσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, συνεχίζοντας - ανάμεσα στα άλλα - το αντιδραστικό "νέο σχολείο" της Διαμαντοπούλου, τον νόμο 4186/2013 του Αρβανιτόπουλου.
  Συγκεκριμένα στο σχέδιο νόμου, στην ενότητα «Αγορά εργασίας και ανθρώπινο κεφάλαιο», περιλαμβάνονται οι εξής δεσμεύσεις:
  1. «Ευθυγράμμιση αναλογίας μαθητών ανά τάξη και εκπαιδευτικό μέχρι τον Ιούνιο του 2018.
 Οι αρχές δεσμεύονται να ευθυγραμμίσουν τον αριθμό των διδακτικών ωρών ανά μέλος προσωπικού, καθώς και την αναλογία των μαθητών ανά τάξη και ανά εκπαιδευτικό, με τις βέλτιστες πρακτικές των χωρών του ΟΟΣΑ, το αργότερο έως τον Ιούνιο του 2018».
    Ρητά υπογραμμίζεται ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη οι «οδηγίες» του ΟΟΣΑ «Έκθεση του ΟΟΣΑ: Καλύτερες Επιδόσεις και Επιτυχείς Μεταρρυθμίσεις στην Εκπαίδευση.
ΑΥΞΗΣΗ ΩΡΑΡΙΟΥ – ΣΥΧΩΝΕΥΣΕΙΣ ΣΧΟΛΕΙΩΝ – ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΑΝΑ ΤΜΗΜΑ
Τι ακριβώς, όμως, λέει ο ΟΟΣΑ για την εκπαίδευση στη χώρα μας;
«Η μισθολογική δαπάνη ανά μαθητή είναι άνω του μέσου όρου του ΟΟΣΑ, κυρίως επειδή οι Έλληνες εκπαιδευτικοί έχουν λιγότερες διδακτικές ώρες και η Ελλάδα έχει μικρότερες σε αριθμό μαθητών τάξεις. Επίσης, μικρότερο ποσοστό φοιτητών που εισάγονται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ολοκληρώνουν τις προπτυχιακές τους σπουδές εντός του   προβλεπόμενου χρόνου φοίτησης από οποιαδήποτε άλλη χώρα στην Ευρώπη.
Η μέση αναλογία μαθητών/εκπαιδευτικών και ο αριθμός μαθητών ανά τάξη στην Ελλάδα   είναι σημαντικά χαμηλότερος από τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Οι εκπαιδευτικοί στην Ελλάδα διδάσκουν σημαντικά λιγότερες ώρες ετησίως από  σχεδόν όλες τις άλλες χώρες στην Ευρώπη. Το υψηλό κόστος μονάδας οφείλεται κατά κύριο λόγο στο γεγονός ότι οι Έλληνες εκπαιδευτικοί διδάσκουν σχετικά λιγότερες ώρες και η Ελλάδα έχει μικρότερες τάξεις.
Οι δράσεις πρέπει να περιλαμβάνουν τα εξής:  αλλαγή των δομών διακυβέρνησης και διαχείρισης, κατάργηση, συνένωση ή συγχώνευση μικρών και μη αποδοτικών μονάδων, βέλτιστη  αξιοποίηση ανθρωπίνου δυναμικού.»
Παράλληλα ο ΟΟΣΑ προτείνει ότι «η Ελλάδα θα χρειαστεί να αυξήσει τις διδακτικές υποχρεώσεις κατά περίπου τέσσερις με πέντε ώρες την εβδομάδα».
               
Αυτό, με απλά λόγια, σημαίνει περισσότεροι μαθητές ανά τμήμα και, βέβαια, αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών.
Προφανώς κάτι γνώριζε ο Υπουργός Παιδείας όταν μίλησε για αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών (παρόλο που μετά από λίγες μέρες επιχείρησε να το διαψεύσει) και όταν με Εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας ορίζεται ο αριθμός των μαθητών ανά τμήμα να είναι 27-30. Παράλληλα γίνεται σαφές ότι είναι πολύ πιθανός ένας δεύτερος γύρος συγχωνεύσεων και καταργήσεων σχολικών μονάδων.
                Η επανάληψη της «θεραπευτική αγωγής» που ακολούθησαν οι προηγούμενες ηγεσίες του Υπουργείου Παιδείας (Διαμαντοπούλου, Αρβανιτόπουλος και Λοβέρδος) της οποίας τα αποκαΐδια αναπνέουν ακόμη όσοι σχετίζονται άμεσα με την εκπαίδευση, επιστρέφει «καλπάζοντας» ως δέσμευση της Κυβέρνησης.

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ

                2. «Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και των σχολικών μονάδων θα συνάδει με το γενικό σύστημα αξιολόγησης της δημόσιας διοίκησης. Οι αρχές σε συνεργασία με τον ΟΟΣΑ και ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες, θα επικαιροποιήσουν, έως τον Απρίλιο του 2016, την αξιολόγηση του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος που εκπόνησε ο ΟΟΣΑ το 2011.
                Παράλληλα, μεταξύ άλλων η επανεξέταση θα αξιολογήσει την υλοποίηση της μεταρρύθμισης του “Νέου Σχολείου”, το περιθώριο περαιτέρω εξορθολογισμού (των τάξεων, σχολείων και Πανεπιστημίων), τη λειτουργία και διακυβέρνηση των Ιδρυμάτων Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, την αποδοτικότητα και αυτονομία των δημοσίων εκπαιδευτικών μονάδων και την αξιολόγηση και διαφάνεια σε όλα τα επίπεδα.
               Με βάση τις συστάσεις της επανεξέτασης, οι αρχές θα εκπονήσουν επικαιροποιημένο εκπαιδευτικό σχέδιο δράσης και θα υποβάλουν προτάσεις για δράσεις το αργότερο έως τον Μάιο του 2016, οι οποίες θα εγκριθούν έως τον Ιούλιο του 2016, εφόσον είναι δυνατόν, τα μέτρα θα πρέπει να τεθούν σε ισχύ από το ακαδημαϊκό έτος 2016-17».

               Όπως είναι γνωστό τα τελευταία χρόνια στην εκπαίδευση επιχειρήθηκε να λειτουργήσει το σύστημα αξιολόγησης που είχε προταθεί από τον ΟΟΣΑ από το 2011. Το σύστημα αυτό δημιούργησε τεράστια προβλήματα στις σχολικές μονάδες και τους εκπαιδευτικούς καθώς, ουσιαστικά οδηγούσε σε μαζικές απολύσεις. Η εκπαιδευτική Κοινότητα απέρριψε το σύστημα  αξιολόγησης και έδωσε μεγάλες μάχες για την ανατροπή του. Η σημερινή Κυβέρνηση, σαν αντιπολίτευση πριν από λίγους μήνες υποσχέθηκε ότι θα καταργήσει το σύστημα αυτό της αξιολόγησης και αμέσως μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου «πάγωσε» τις διαδικασίες του. Σήμερα, με τις δεσμεύσεις της «Συμφωνίας» - 3ου Μνημονίου τα πράγματα φαίνεται να επανέρχονται εκεί που είχαν μείνει πριν από τις εκλογές.
                Οι εμπειρογνώμονες του ΟΟΣΑ αρχίζουν με δυο επισημάνσεις και καταλήγουν σε μια οδηγία που είναι και το «ζουμί» της πολιτικής τους.
Επισημαίνουν, πρώτον, ότι είναι απαραίτητη «η σύνδεση μεταξύ της αξιολόγησης μαθητών, σχολικών μονάδων και εκπαιδευτικών». Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ «η αξιολόγηση της σχολικής μονάδας, του εκπαιδευτικού καθώς και τα τυποποιημένα τεστ για την αξιολόγηση των μαθητών σε εθνικό επίπεδο πρέπει να εξεταστούν μαζί».
               Η δεύτερη επισήμανση τονίζει ότι «το Υπουργείο υστερεί ενός ολοκληρωμένου και πλήρους συστήματος αξιολόγησης. Πιο συγκεκριμένα, δεν υπάρχει:
·                  τυποποιημένη εθνική αξιολόγηση που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη σύγκριση της επίδοσης μεταξύ μαθητών, εκπαιδευτικών, σχολικών μονάδων ή περιφερειών
·                  σύνδεση μεταξύ της αξιολόγησης μαθητών, σχολικών μονάδων και εκπαιδευτικών»
               
               Τέλος έρχεται η οδηγία, ως ένα είδος φαρμακευτικής αγωγής: Απαιτείται «μετατόπιση από το τρέχον σύστημα κατανομής πόρων σε εφάπαξ επιχορηγήσεις που κατανέμονται στις περιφέρειες βάσει της αρχής «τα χρήματα ακολουθούν το μαθητή», συμπεριλαμβανομένης της κατανομής του αριθμού θέσεων που προβλέπονται από τον προϋπολογισμό, ευελιξία στις περιφέρειες να κατανέμουν τους πόρους βάσει αποτελεσμάτων και λογοδοσία βάσει επίδοσης».
                Στο νέο πλαίσιο, οι εκπαιδευτικοί «χρεώνονται» την επιτυχία ή αποτυχία των μαθητών τους και η διοίκηση του σχολείου «χρεώνεται» με τη σειρά της την επιτυχία και την αποτυχία όλων. Δεν είναι, βέβαια, τυχαίο ότι από την επίσημη αξιολόγηση ουσιαστικά «αγνοούνται» ή καταγράφονται τυπικά οι αμέτρητοι κοινωνικοί και εκπαιδευτικοί παράγοντες που επηρεάζουν και συνδιαμορφώνουν την εκπαιδευτική διαδικασία και το εκπαιδευτικό έργο. Κοινωνική προέλευση, οικογενειακή κατάσταση, συνθήκες διαβίωσης και κατοικίας, υλικοτεχνική υποδομή σχολείου, τύπος εξετάσεων, σχολικά βιβλία, εκπαιδευτικό κλίμα, παιδαγωγικές μέθοδοι, τα πάντα γίνονται καπνός. «Αγνοούνται» οι κοινωνικές και γεωγραφικές ανισότητες που διαμορφώνουν αντίξοες συνθήκες για την εκπαίδευση των μαθητών από τα ασθενέστερα οικονομικά και κοινωνικά στρώματα. Παραλείπονται όλοι εκείνοι οι παράγοντες που οδηγούν στον Καιάδα της εγκατάλειψης του σχολείου και του αναλφαβητισμού.
                Η αντίληψη αυτή «επιβλέπει» τη σχολική επιτυχία/αποτυχία μέσα από την «κλειδαρότρυπα» της αίθουσας διδασκαλίας, όπου όλα εξαφανίζονται εκτός από το δάσκαλο και το μαθητή. Δεν είναι, ωστόσο, λίγοι αυτοί που κατανοούν ή διαισθάνονται ότι το σχολείο δεν είναι «θερμοκήπιο» όπου τα παιδιά αναπτύσσονται ομαλά και απρόσκοπτα με καλό πότισμα και συστηματική φροντίδα!
          Είναι φανερό πως όλα είναι δεμένα με ένα νήμα: Ιδιωτικοποίηση, κουπόνια, «ευέλικτο» σχολείο που αναζητά πόρους, εκπαίδευση για λίγους και εκλεκτούς, χορηγίες κλπ. Η κόλαση αδειάζει και όλοι οι δαίμονες μετακομίζουν στη γη. Και βεβαίως αυτό που ενώνει τα πάντα η αξιολόγηση με στόχο να σπάσει η ραχοκοκαλιά συγκρότησης των 140.000 εκπαιδευτικών, για να ενταθεί η πειθάρχηση και η τρομοκράτηση, για να οξυνθεί η κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών και ο συνακόλουθος κανιβαλισμός, για να έχει άλλοθι η πολιτική των απολύσεων και των περικοπών.
ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ : ΜΙΑ ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΕΡΗΜΟΣ
                Να σημειώσουμε εδώ, πως αυτή η νέα εξέλιξη, δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Πολύ νωρίτερα, λίγες μόλις μέρες μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου, στις 11 Φλεβάρη 2015, η νέα κυβέρνηση κάλεσε τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) και ο Πρωθυπουργός Α. Τσίπρας μαζί με τον Γ.Γ. του ΟΟΣΑ Ανχέλ Γκουρία ανακοίνωσαν τη σύσταση μιας μόνιμης επιτροπής συνεργασίας, με τον πρωθυπουργό να δηλώνει ότι «η Ελλάδα πρέπει να τολμήσει τις μεταρρυθμίσεις που δεν τόλμησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις».
                Τότε, στις κοινές δηλώσεις του Πρωθυπουργού και του ΓΓ του ΟΟΣΑ Ανχέλ Γκουρία μετά τη συνάντησή τους ο Πρωθυπουργός ανάμεσα σε άλλα δήλωσε: «Με μεγάλη χαρά υποδέχτηκα σήμερα τον κ. Γκουρία στην Αθήνα. Ο κ. Γκουρία προΐσταται ενός παγκόσμιου Οργανισμού για την ανάπτυξη. Για το λόγο αυτό νομίζω ότι ίσως είναι ο πιο χρήσιμος άνθρωπος σήμερα στην Ευρώπη. Διότι το ζητούμενο σήμερα στην Ευρώπη είναι η ανάπτυξη… Αποφασίσαμε να συστήσουμε μια μόνιμη κοινή επιτροπή συνεργασίας που θα προετοιμάσει ένα Σύμφωνο για την Ανάπτυξη, την Απασχόληση και την Κοινωνική Συνοχή, με Δικαιοσύνη στην Ελλάδα. Αποφασίσαμε να έχουμε στενή συνεργασία και τη βοήθεια του ΟΟΣΑ, για την εκπόνηση και εφαρμογή του προγράμματος των μεταρρυθμίσεων..   Μια βοήθεια που για την ελληνική κυβέρνηση είναι εξαιρετικά ωφέλιμη και να τον διαβεβαιώσω ότι βούλησή μας είναι να προχωρήσουμε σε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα αντιστρέψουν αυτή την εικόνα, την εικόνα την αρνητική για την Ελλάδα»
           Στο σχολείο του νέου Μνημονίου, δεν επιτρέπεται να αυξηθεί ο προϋπολογισμός για την Παιδεία (3η χώρα από το τέλος στην ΕΕ με Βουλγαρία, Σλοβακία), να γίνουν επαρκείς διορισμοί, να μειωθούν οι μαθητές στην τάξη, να καλυτερέψουν οι μισθοί και οι εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών, η υλικοτεχνική υποδομή των σχολείων, εργαστηρίων και η ενίσχυση των μαθητών. Σ΄ αυτό το σχολείο οι εξετάσεις και η αγορά υπαγορεύουν τελικά, το περιεχόμενο του μαθήματος. Η διδακτική σχέση δεν μπορεί να αναπνεύσει μέσα από τα προγράμματα πιστοποίησης της ύπαρξής της. Η μαθητεία στις ανάγκες του εργοδότη, με προσφορά δωρεάν εργασίας από το κράτος –δηλαδή από τους ίδιους τους πολίτες-  έχει γίνει μοναδική είσοδος στην αγορά εργασίας.
                Όσοι με ευκολία υποστήριζαν στο παρελθόν ή υποστηρίζουν ακόμη και σήμερα, ότι όλα αυτά «λειτουργούν» και αναπαράγονται  γιατί δεν υπάρχει συνέχεια στην εκπαιδευτική πολιτική με αποτέλεσμα να έχουμε ένα συνεχές «ράβε – ξήλωνε», θεωρούμε ότι πρέπει να αναθεωρήσουν την άποψή τους καθώς ισχύει το ακριβώς ανάποδο. Η κατάσταση στην εκπαίδευση συνδέεται ακριβώς με τη συνέχεια της εκπαιδευτικής πολιτικής, που εδώ και πολλά χρόνια αλλά ιδιαίτερα στα πέτρινα μνημονιακά χρόνια έχει χαραγμένη στην ούγια μια φίρμα με κάτι παράξενες λέξεις : «Εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ», «ΕΣΠΑ», «Ευρυδίκη», «PISA».

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΨΕΥΤΟΑΡΙΣΤΕΡΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ – ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΙΣ ΝΕΕΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ
                Η ταπεινωτική συνθηκολόγηση και υποταγή της κυβέρνησης Τσίπρα στις απαιτήσεις των ιμπεριαλιστών και η επιβολή του νέου αντιλαϊκού μνημονίου με την κατεπείγουσα ψήφιση στη Βουλή των προαπαιτούμενων και των εφαρμοστικών νόμων, από κοινού με τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, ήταν μια αναπόφευκτη, αναμενόμενη και προδιαγεγραμμένη πορεία, που επισφράγισε το θλιβερό κατάντημα της "κυβερνώσας αριστεράς", έξι μήνες μετά την εκλογή της. Και όσοι μέσα ή γύρω από τον ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζονται τάχα έκπληκτοι από μια τέτοια αντιδραστική εξέλιξη, προσπαθώντας να αποσείσουν τις ευθύνες τους, αυτοί δεν κάνουν τίποτε άλλο, παρά να εξακολουθούν ακόμα και σήμερα να σκορπούν τις ίδιες αυταπάτες για τον πραγματικό ρόλο και το χαρακτήρα του ΣΥΡΙΖΑ  και το ταξικό περιεχόμενο της κυβερνητικής πολιτικής του.
               Η σταθερή προσήλωση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ στη στρατηγική της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης για πρόσδεση και παραμονή της Ελλάδας στην ΕΕ, την Ευρωζώνη και το ευρώ και στο γενικότερο αμερικανονατοϊκό πλαίσιο εξάρτησης με το περίφημο δόγμα "ανήκομεν εις την Δύσιν", είναι η βάση που όποιος στηρίζεται σ' αυτήν, οδηγείται αναπόφευκτα στην υποχώρηση, τη συνθηκολόγηση και την υποταγή στις ορέξεις των ιμπεριαλιστών. Είναι μονόδρομος  για όποιον ορκίζεται  πίστη και προσήλωση  στην ΕΕ, την Ευρωζώνη και το ευρώ  να γίνεται τελικά υπηρέτης των συμφερόντων του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας  πλουτοκρατικής  ολιγαρχίας.
               Και αυτή η σταθερή προσήλωση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ σε μια τέτοια στρατηγική  κατεύθυνση δεν προέκυψε τον τελευταίο μήνα  ή το τελευταίο εξάμηνο, αλλά αποτέλεσε θεμελιακό, αναντικατάστατο και "αδιαπραγμάτευτο"  στοιχείο του χαρακτήρα και της φυσιογνωμίας του από την πρώτη μέρα της δημιουργίας του το 2004, και πολύ πιο πριν αντίστοιχα του ΣΥΝ, που αποτέλεσε την κυρίαρχη δύναμη στα πλαίσιά του.
               Η υπογραφή της συμφωνίας όπως ήταν φυσικό δημιούργησε κρίση στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Η λεγόμενη αριστερή πλατφόρμα εκφράζει ανοιχτά την αντίθεση της στην υπογραφή του τρίτου μνημονίου. Η αντίθεση όμως αυτή είναι στη πραγματικότητα τεχνητή, αφού η βάση της πολιτικής της ομάδας Λαφαζάνη είναι στη πραγματικότητα ίδια με τον Τσίπρα. Η φιλοευρωπαϊκή πολιτική, η απόκρυψη του ιμπεριαλιστικού χαρακτήρα της Ε.Ε. ήταν και είναι βασική πολιτική επιλογή των δυνάμεων αυτών. Η διαφωνία τους βρίσκεται στο περιεχόμενο της διαπραγμάτευσης και όχι η ψυχή του προβλήματος που είναι η εξάρτηση και η υποτέλεια της άρχουσας τάξης απέναντι στον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ και Ε.Ε. Άλλωστε και το πρόγραμμα τους που στηρίζεται στις επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ πριν απ’ τις τελευταίες εξελίξεις, αλλά και στο προεκλογικό πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, δεν αφήνει κανένα περιθώριο για το πραγματικό ρόλο της αριστερής πλατφόρμας αλλά και των συνοδοιπόρων της.
               Η πραγματικότητα είναι ότι η διαφοροποίηση αυτή θα αποτελέσει ένα ακόμα αριστερό ανάχωμα απέναντι σε όλους εκείνους τους αγωνιστές που αφού είδαν τις ελπίδες τους να διαψεύδονται μέσα απ’ το ΣΥΡΙΖΑ, ψάχνουν μια ουσιαστική διέξοδο σε μια γνήσια αντιιμπεριαλιστική πολιτική. Για το λόγο αυτό όσοι σήμερα τρέχουν να συνταχθούν με τους δήθεν αριστερούς του ΣΥΡΙΖΑ με πρόσχημα το χρέος, τη δραχμή και τα λεγόμενα μεταβατικά προγράμματα, συνεχίζουν και σήμερα να υπονομεύουν τις αγωνιστικές διαθέσεις του λαού μας και συντάσσονται με τις δυνάμεις της υποτέλειας και του ραγιαδισμού. Η μοναδική διέξοδος σαν απάντηση στο πρωτοφανή επίθεση που σήμερα δέχεται ο λαός μας είναι ο μαζικός ενιαίος παρατεταμένος αγώνας για την ανατροπή της πολιτικής των μνημονίων, τη πολιτική της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και της υποταγής.
ΩΡΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΜΑΧΗΣ
               Το εκπαιδευτικό κίνημα οφείλει να σηκωθεί στις μύτες των ποδιών του, να διαπεράσει τα φράγματα των μέσων μαζικής ενημέρωσης, να συντρίψει τη ρητορική τού άδικου λόγου και να ορθώσει πύργο ατίθασο στις Σαλώμες της Κυβέρνησης που ετοιμάζεται  να περιφέρει το κεφάλι της παιδείας προσφορά στους επιχειρηματίες της γνώσης.
               Τώρα περισσότερο από ποτέ είναι η ώρα να παραμεριστεί ο παλιός και ο νέος κυβερνητικός συνδικαλισμός, που όλα αυτά τα χρόνια στήριξε τις κυβερνήσεις και τα μνημόνιά τους, άφησε απροετοίμαστο το κίνημα, επιδίωξε να το εντάξει στη λογική της κυβερνητικής διαχείρισης, εντός των τειχών του μονόδρομου της ΕΕ και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.
Οι εκπαιδευτικοί και ο ελληνικός λαός, πετώντας μακριά τις αυταπάτες, απαντώντας με θάρρος στην τρομοκρα­τία και τους εκβιασμούς των ιμπεριαλιστών και των πο­λι­τι­κών εκπροσώπων της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης, κα­λού­νται να στραφούν πιο αποφασιστικά, στο μόνο δρόμο που μπορεί να σπάσει τα δεσμά των μνη­μονίων, να τους βγάλει από το σημερινό τέλμα της ανεργίας, της φτώ­χειας, της λεηλασίας του τόπου. Στο δρόμο των μαζικών αγώνων και κινητοποιήσεων, στο δρόμο της υπε­ρά­σπι­σης και διεκδίκησης των ερ­γατικών και λαϊκών δι­και­ω­μά­των. Στο δρόμο της πάλης για την ανατροπή της πολιτικής των μνημονίων, τη πολιτική της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και της υποταγής, για μια χώρα πραγ­ματικά ανε­ξάρ­τητη, με το λαό αφέντη στον τόπο του!
  Ετοιμαζόμαστε για νέους πιο σκληρούς αγώνες
 ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ - ΑΝΤΙΤΕΤΡΑΔΙΑ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
Aριστοτέλους και Aβέρωφ 23, Αθήνα, 10433, τηλέφωνο: 2108227992, Antitetradia.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε για τα σχόλια, να χρησιμοποιείτε Ελληνική γραμματοσειρά και σε ευπρεπές επίπεδο, χωρίς να θίγεται η τιμή και η υπόληψη κανενός πολίτη.